نظر سنجی 76 امین مسابقه عکاسی مکمل
شارژ کلوب هاي مامي سايت
بازارچه کالاي دست دوم رسانه مامي سايت
Like Tree1543Likes

موضوع: روز عشق(روز سپندار مذگان)

نمایش نتایج: از 601 به 608 از 854
صفحه 76 از 107 نخستنخست ... 667374757677787986 ... آخرینآخرین
  1. #601
    عضو خانواده بزرگ مامی سایت
    fao_83 آواتار ها
    عضویت: ۱۳۸۹/۰۷/۱۸
    محل سکونت
    مهرشهر
    نوشته ها
    727
    میزان امتیاز
    3
    پسند شده
    1257
    پسند کرده
    3257

    Re: روز عشق(روز سپندار مذگان)

    29 بهمن

    والنتاین (۲۶ بهمن) یا سپندار مذگان (۲۹ بهمن) چند سالی است نزدیک ۲۶ بهمن ماه (۱۴ فوریه) که می شود هیاهو و هیجان را در خیابان ها می بینیم. مغازه های کالاهای فانتزی شلوغ می شود. همه جا نام Valentine به گوش می خورد. از هر بچه ای که درباره والنتاین پرسش کنی می داند که "در سده سوم میلادی که برابر با آغاز شاهنشاهی ساسانی در ایران، در روم باستان فرمانروایی بوده است بنام کلودیوس دوم. کلودیوس باورهای شگفتی داشته است، برای نمونه سربازی خوب خواهد جنگید که زن نگرفته باشد.

    از این رو زناشویی را برای سربازان امپراتوری روم بازداشته می کند.کلودیوس به اندازه ای سنگدل وفرمانش به اندازه ای بی چون و چرا بود که هیچ کس یارای یاری به زناشویی سربازان را نداشت.ولی کشیشی به نام والنتیوس(والنتاین)،پنهانی عقد سربازان رومی را با دختران دلخواهشان جاری می کرد.کلودیوس دوم از این رخداد آگاه می شود و دستور می دهد که والنتاین را به زندان بیندازند. والنتاین در زندان دلداده دختر زندانبان می شود.

    سرانجام کشیش به جرم جاری کردن عقد دلدادگان، با دلی عاشق به دار آویخته می شود...بنابراین او را به نام فدایی وشهید راه عشق می دانند و از آن زمان نمادی می شود برای عشق!" ولی کمتر کسی است که بداند در ایران باستان، نه چون رومیان از سه سده پس از زادروز، که از بیست سده پیش از زادروز، روزی به نام روز عشق بوده است!شنیدنی است بدانید که این روز در سالنمای کنونی ایرانی برابر است با ۲۹ بهمن، یا تنها ۳ روز پس از والنتاین فرنگی! این روز "سپندار مذگان" یا "اسفندار مذگان" نام داشته است.

    فلسفه بزرگداشت این روز با نام "روز عشق" به این گونه بوده است که در ایران باستان هر ماه را سی روز می شمردند و افزون بر اینکه ماه ها نام داشتند، هریک از روزهای ماه نیز یک نام داشتند.

    برای نمونه روز نخست "روز اهورا مزدا"، روز دوم، روز بهمن ( تندرستی، اندیشه) که نخستین صفت خداوند است، روز سوم اردیبهشت "بهترین راستی و پاکی" که باز ویژه خداوند است، روز چهارم شهریور "شاهی و فرمانروایی آرمانی" که ویژه خداوند است و روز پنجم "سپندار مذ" بوده است. سپندار مذ فرنام ملی زمین است، یعنی گستراننده، مقدس، فروتن. زمین نماد عشق است چون با فروتنی، فروتنی و گذشت به همه عشق می ورزد. زشت و زیبا را به یک چشم می نگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان می دهد. از این روی در فرهنگ باستان اسپندار مذگان را نماد عشق می پنداشتند. در هر ماه، یک بار، نام روز و ماه یکی می شده است که در همان روز که نامش با نام ماه همزمان می شد، جشنی برپا می داشتند به فراخور نام آن روز و ماه. برای نمونه شانزدهمین روز هر ماه مهر نام داشت و که در ماه مهر، "مهرگان" فرنام می گرفت. همین طور روز پنجم هر ماه سپندار مذ یا اسفندار مذ نام داشت که در ماه دوازدهم سال که آن هم اسفندار مذ نام داشت، جشنی با همین نام می گرفتند.سپندار مذگان جشن زمین و گرامیداشت عشق است که هر دو در کنار هم می نشینند.

    در این روز زنان به شوهران خود با مهر ارمغان می دادند. مردان نیز زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانده، به آنها ارمغان داده و از آنها فرمانبرداری می کردند. برخی نیز روز مادر و زن را به نشانه زایش و مهربانی زمین در این روز می دانند.مردم ایران از آن میان مردم هایی است که زندگی اش با جشن و شادمانی پیوند فراوانی داشته است، به فراخور های گوناگون جشن می گرفتند و با سرور و شادمانی روزگار می گذرانده اند. این جشن ها نشان دهنده فرهنگ، روش زندگی، خوی، فلسفه زندگی و رویهمرفته جهان بینی ایرانیان باستان است. از آنجایی که ما با فرهنگ باستانی خود ناآشناییم شکوه و زیبایی این فرهنگ با ما بیگانه شده است. شاید هنوز دیر نشده باشد که روز عشق را از ۲۶ بهمن (Valentine) به ۲۹ بهمن (سپندار مذگان ایرانیان باستان) برگردانیم... چرا سپندار مذگان در روز پنجم اسفندماه نیست؟ زیرا در گذشته ایرانیان ۱۲ ماه ۳۰ روزه داشتند و ۵ روز را نیز افزودن بر آن ۱۲ ماه در سالشمار خود داشته اند. بنابراین روز پنجم اسفند(سپندار مذگان)، با روز ۳۳۵ از سال یا ۲۹ بهمن در سالشمار کنونی ایرانیان برابر است.



    ● سپندارمذگان

    روز پنجم هر ماه موسوم است به " سپنته آرمئیتی" که چهارمین امشاسپند در دین زرتشت است، که در پهلوی "سپندازمذ" گفته شده که به معنی فروتنی است.

    سپندارمذ، روز پنجم هرماه و ماه دوازدهم سال است. پس درسپندارمذ روز ماه سپندارمذ جشنی بوده .(پنجم اسفند)

    از طرفی چون این امشاسپند سومین امشاسپند بانو ست و به دلیل مقام بزرگی که زن در کیش مهر دارد این روز به نام و مخصوص زنان بوده.

    جشنی که در این روز برگذار می شده به " سپندارمزگان" معروف است. نامهای دیگر آن "مردگیران" ، مژدگیران" می باشد.

    ابوریحان بیرونی می نویسد : "اسفندارمذ ایزد موکل بر زمین و ایزد حامی و نگهبان زنان پارسا و درستکار است. به همین مناسبت این روز عید زنان به شمار می رود." و در زمان ابوریحان این رسم وجود داشته.

    در این روز مردان به جهت گرامی داشت مقام زن در کردگار به آنها هدیه می دادند. این جشن تنها بخشش هدایا نبوده بلکه در این روزها زنان فرمانروایی می کردند و مردان از آنها اطاعت می کردند.

    به این دلیل به این روز مردگیران می گفتند که در این جشن زنها می توانستند با آزادی و اختیار خویش مرد زندگی خود را انتخاب کنند.

    سپندارمذ : در اوستا "سپند آرمیتی" و در پهلوی "سپندارمت" یا " سپندارمد" و در فارسی "سپندارمذ" یا "اسفند" مرکب است از دو جزء "سپند" به معنی " ورجاوند" و "آرمیتی" که معنی اندیشه و فداکاری و بردباری و سازگاری و فروتنی می دهد. در پهلوی معنی این ترکیب را "خرد کامل" نوشته اند.

    در گاهان ، غالبا جزء دوم آن (آرمیتی) به تنهایی آمده و یکی از فروزه های "مزدا اهوره" است. اما در اوستای نو ، سپندارمذ نام یکی از امشاسپندان است که در گروه سه گانه امشاسپند بانوان – سپندار مذ ، خرداد و امرداد – جای دارند و از نمادهای مادر خدایی اهوره مزدا به شمار می رود.

    این امشاسپند بانو در جهان مینوی نماد دوستداری و بردباری و فروتنی اهوره مزدا و در جهان استومند ، نگهبان زمین و پاکی و باروری و سرسبزی آن است. او دختر اهوره مزدا است و ایزد بانوان آبان (اردویسور اناهیتا)و دین و اشی از یاران و همکاران او هستند و "ترومیتی" – دیو ناخشنودی و خیره سری و یکی از بزرگان دیوان دشمن اوست .

    در گاهان از "سپند آرمیتی" چون پرورش دهنده آفریدگان یاد می شود و از طریق اوست که مردم برکت میابند. مزدا اهوره او را آفریده است تا رمه ها را مرغزارهای سرسبز ببخشد. در اوستای نو ، او دارنده ده هزار داروی درمان بخش است . و نام او معمولا مترادف با زمین آمده است.

    دکتر بهار می نویسد :

    " در وندیداد آمده که بعضی آن را با زمین یکی دانسته اند. مولتن براین بر این گمان است که این نام در اصل "آراماتا" بوده است به معنی "مادر زمین".

    واژه "ساندارامت" در ارمنی (به معنی اندرون زمین) صورتی از "سپندارمذ" است. پنجمین روز ماه و دوازدهمین ماه سال به نام این امشاسپند بانو است که در فارسی اسفند گفته می شود.گل بیدمشک را نیز ویژه او دانسته اند

    اکثر فرهنگ های دیرین دنیا ، یه روز در سال برای جشن ابراز عشق و علاقه دارن . ما ایرانی ها هم در فرهنگ زرتشتی ماه مهر رو داریم که مظهر مهربانی ایرانیان و ماه ابراز عشق هست که تو اون ماه روز هایی برای ابراز علاقه به اشخاص مختلف و مراسم متعدد جشن های مهربانی هست. تا حدی که مهربانی جزو عبادت های زرتشتیان یا اجداد ما بوده . تو فرهنگ زرتشتی یه روز دیگه هم هست که این روز "سپندارمزگان" یا "اسفندارمزگان" نام داشته . فلسفه بزرگداشتن این روز به عنوان "روز عشق" به این صورت بوده که در ایران باستان هر ماه رو سی روز حساب می کردند و علاوه بر اینکه ماه ها اسم داشتند، هریک از روزهای ماه نیز یک نام داشتند. بعنوان مثال روز اول "روز اهورا مزدا"، روز دوم، روز بهمن ( سلامت، اندیشه) که نخستین صفت خداوند است، روز سوم اردیبهشت یعنی "بهترین راستی و پاکی" که باز از صفات خداوند است، روز چهارم شهریور یعنی "شاهی و فرمانروایی آرمانی" که خاص خداوند است و روز پنجم "سپندار مز" بوده است. سپندار مز لقب ملی زمینه. یعنی گستراننده، مقدس، فروتن. زمین نماد عشقه چون با فروتنی، تواضع و گذشت به همه عشق می ورزه. زشت و زیبا رو به یک چشم می نگره و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان می ده.

    به همین دلیل در فرهنگ باستان اسپندار مزگان رو بعنوان نماد عشق می پنداشتند. در هر ماه، یک بار، نام روز و ماه یکی می شده که در همان روز که نامش با نام ماه مقارن می شد، جشنی ترتیب می دادند متناسب با نام آن روز و ماه. مثلا شانزدهمین روز هر ماه مهر نام داشت و که در ماه مهر، "مهرگان" لقب می گرفت. همین طور روز پنجم هر ماه سپندار مز یا اسفندار مز نام داشت که در ماه دوازدهم سال که آن هم اسفندار مز نام داشت، جشنی با همین عنوان می گرفتند. یعنی پنجم اسفند روز جشن عشاق یا جشن سپندار مزگان هست.

    سپندار مزگان جشن زمین و گرامی داشت عشقه که هر دو در کنار هم معنا پیدا می کردند. در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه می دادند. مردان نیز زنان و دختران رو بر تخت شاهی می نشوندند ، به اونها هدیه می دادند و ازشون اطاعت می کردند.
    امضا بدلیل مغایرت با قوانین انجمن توسط مدیریت ویرایش شد.

  2. بانک بند ناف
  3. #602
    عضو خانواده بزرگ مامی سایت
    fao_83 آواتار ها
    عضویت: ۱۳۸۹/۰۷/۱۸
    محل سکونت
    مهرشهر
    نوشته ها
    727
    میزان امتیاز
    3
    پسند شده
    1257
    پسند کرده
    3257

    Re: روز عشق(روز سپندار مذگان)

    کمتر کسی است که بداند در ایران باستان، نه چون رومیان از 3 قرن پس از میلاد- که از 20 قرن پیش از میلاد- روزی موسوم به روز عشق وجود داشته است. جالب است بدانید که این روز در تقویم جدید ایرانی دقیقا مصادف است با ۲۹ بهمن، یعنی تنها ۴ روز پس از ******* فرنگی!



    این روز سپندارمذگان یا اسفندارمذگان نام داشته است. فلسفه بزرگداشت این روز به عنوان “روز عشق” به این صورت بوده است که در ایران باستان هر ماه را 30 روز حساب می کردند و علاوه بر اینکه ماه ها اسم داشتند، هریک از روزهای ماه نیز یک نام داشتند. روز پنجم سپندار مذ بوده است. سپندارمذ لقب ملی زمین یعنی گستراننده، مقدس و فروتن است. زمین نماد عشق است چون با فروتنی، تواضع و گذشت به همه عشق می ورزد. زشت و زیبا را به یک چشم می نگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان می دهد. به همین دلیل در فرهنگ باستان اسپندارمذگان را به عنوان نماد عشق می پنداشتند.

    در باور ایرانى مرد داراى قدرت مردانگى و تفکر و خردورزى بیشترى است، در برابر آن زن نیز داراى مهر ورزى، عشق پاک، پاکدامنى و از خودگذشتگى فراوان ترى است که هر یک از این دو به تنهایى راه به جایى نبرده و حتى روند پویایى گیتى را هم به ایستایى مى کشانند. اگر مردان بدنه هواپیماى خوشبختى اند، زنان موتور آن اند که پیکره بى موتور و موتور بى بدنه هیچ کدام به تنهایى به اوج سعادت نمى رسند بلکه ذره اى حرکت و جنبش هم برایشان ناممکن است. اشوزرتشت خوشبختى بشر را وابسته به میزان دانش و خرد انسان مى داند نه جنسیت و قومیت و رنگ و نژاد و از دیدگاه وى همه انسان ها _ همه زنان و مردان _ داراى حقوق برابرند. او دختران را در گزینش همسر آزاد شمرده و عشق پاک و دانش نیک را دو معیار اصلى مى داند و خوشبختى همسران جوان را در زندگى زناشویى در این مى داند که هر یک بکوشند تا در راستى از دیگرى پیشى جویند.

    امشاسپند سپندارمذ، نگهبان و ایزدبانوی زمین ِسرسبز و نشانی از باروری و زایش است. جشن سپندارمذگان یا اسفندگان، روز گرامیداشت زنان در ایران باستان بوده و این روز به نام «مرد*گیران» یا «مژدگیران» یا «مزدگیران» (=هدیه گرفتن از مردان) نیز در ادبیات فارسی به کار رفته است.

    گردیزی در کتاب زین*الاخبار نیز درباره* واژه* «مردگیران» اشاره کرده *است که از این جهت این جشن را مردگیران می*گفتند که زنان به اختیار خویش و با آزادی، شوی و مرد زندگی خود را برمی*گزیدند.سپندار مذگان جشن زمین و گرامی*داشت عشق است که هر دو در کنار هم معنا پیدا می*کردند. در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه می*دادند. مردان نیز زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانده، به آنها هدیه داده و از آنها اطاعت می*کردند.

    اینک زمین را می*ستاییم؛

    زمینی که ما را در بر گرفته است.

    ای اََهوره*مَزدا !

    زنان را می*ستاییم.

    زنانی را که از آن ِتو به شمار آیند

    و از بهترین اَشَه برخوردارند، می*ستاییم.

    اوستا - یسنا ۳۸ - بند ۱

    --------------------------------

    سپندارمزگان را از یاد نبریم , بانوان ایرانی منتظر هدیه و شادباش ما هستند
    امضا بدلیل مغایرت با قوانین انجمن توسط مدیریت ویرایش شد.

  4. #603
    مدیر انجمن
    ღ. saba .ღ آواتار ها
    ღ صــــبا ღ
    عضویت: ۱۳۸۸/۰۶/۰۲
    محل سکونت
    پایتخت ایران زمی
    نوشته ها
    5,335
    نوشته های وبلاگ
    21
    میزان امتیاز
    59
    پسند شده
    6185
    پسند کرده
    800

    ویترین مدال ها

    Re: روز عشق(روز سپندار مذگان)

    فکر نکنم این بحث به جایی برسه ...
    اما اون قدیما روز 5 اسفند رو میگرفتن ...
    ولی ما الان تقویممون تغیر کرده و 5 اسفند اون روزا میشه 29 بهمن ماه ما ...
    پس به نظر من منطقیش 29 بهمن هست و کلا همه 29 بهمن رو درست میدونن ...
    ولی یه عده خاص میگن نباید روزش تغییر کنه چون اسفندگان هست ...
    ولی اینجوری اسمش درست میشه اما روزش تغییر میکنه ...!!!!
    به نظر من اسمش تغییر کنه بهتره تا روزش ...

    من همون 29 بهمن رو میگیرم عین این 4 سال ...
    ღ.ღ
    ماه من غصه چرا ؟
    تو خدا داری و او هر شب و روز
    آرزویش همه آرامش توست
    دل به غم دادن و از یاس سخن گفتن ها
    کار آنهایی نیست،که خدا را دارند ...


  5. #604
    عضو خانواده بزرگ مامی سایت
    `لعیا` آواتار ها
    عضویت: ۱۳۸۹/۰۳/۰۷
    محل سکونت
    تهران
    نوشته ها
    511
    میزان امتیاز
    103
    پسند شده
    2191
    پسند کرده
    626

    Re: روز عشق(روز سپندار مذگان)

    آیلا جون خسته نباشید کاراتون حرف نداره

    میشه از این قیفها واسه شکلات یا کادو استفاده کرد
    چسبش چسب دوسره
    کاغذ هم کاغذ کشی










  6. #605
    عضو خانواده بزرگ مامی سایت
    (*مرضیه*) آواتار ها
    عضویت: ۱۳۹۰/۰۷/۰۳
    نوشته ها
    707
    میزان امتیاز
    52
    پسند شده
    282
    پسند کرده
    36

    Re: روز عشق(روز سپندار مذگان)

    مسلما هر روز میتونه روز عشق باشه وقتی عاشق باشی!

    منم با نظر صبا کاملا موافقم که این بحث به جایی نمیرسه.چون متاسفانه این مراسمات در کشور ما متولی نداره و مسلما این آشفتگی در تعیین تاریخ دقیق این روز ناشی از اون میشه.البته با پرس و جویی که کردم قریب به اتفاق پژوهشگران دانشمند ایرانشناس 5 اسفند رو معتبر میدونن و گاهی اختلافات بین جشن مهرگان و اسپندگان برای پاسداشت عشق هست.

    منی که به دلایل شخصی با ******* میونه ای نداشتم سالهای گذشته جشن مهرگان(16مهر)و اسپندگان(5اسفند) رو گرامی میداشتم،با این وجود با دیدن جو عمومی پارسال تنها 29 بهمن رو یادآور شدم.با این حال امسال دوباره با دلایلی که برای خودم کاملا منطقی هست و قانع کننده مسلما 5 اسفند رو یادآور خواهم شد.

    مطالبی که این جا میذارم صرفا جهت اطلاع رسانی جهت رسیدن به یک اجماع کلی برای این روز و چه بسا تمام اعیاد ملی ایرانی هست(چون با تفکری که تاریخ اسپندگان رو تغییر میده مسلما اعیاد دیگه هم تاریخ متفاوتی خواهند داشت.به این دلیل که فلسفه اعیاد ایرانی همنامی روز و ماه هستش و به این دلیل جشنهایی مثل مهرگان و تیرگان هم جابجا خواهند شد).

    امیدوارم روزی برسه که بانوان این دیار بتونن به رسالت تاریخی خودشون که همانا انتقال صحیح و امانتدارانه تاریخ هست با رسیدن به اجماع کلی درون همین فضاهای مجازی،عمل کنن.(پیشنهاد من گرفتن هفته عشقه!!)

    در آخر با عرض معذرت از اطاله کلامم تو این بخش، استدعا دارم با در نظر گرفتن متن زیر که کاملا علمی بحث شده،جدای از تمام این بحث ها تلاش کنید(همین طور خودم) تا فرهنگمون رو چه از نظر ملی و چه مذهبی درست به آیندگان منتقل کنیم.چرا که دوست داشتن وطن نیمی از ایمان شمرده شده.
    ما صبر کردیم واسه فردایی بهتر
    ما صبر کردیم ولی فردا نمیشه...

    یه روزی توی تاریخ مینویسن
    یه جا این نسل مفقود الاثر شد...

  7. #606
    عضو خانواده بزرگ مامی سایت
    (*مرضیه*) آواتار ها
    عضویت: ۱۳۹۰/۰۷/۰۳
    نوشته ها
    707
    میزان امتیاز
    52
    پسند شده
    282
    پسند کرده
    36

    Re: روز عشق(روز سپندار مذگان)

    یکی از کوشش*های همیشگی ایرانیان باستان، تنظیم تقویمی بوده است که با تقویم طبیعی و دوره رویدادهای کیهانی، حداکثر انطباق را داشته باشد. این کوشش منجر به ایجاد و بهره*برداری از تقویم*ها و نظام*های گاهشماری بسیار متعدد و متنوعی شده بود که در نهایت با ایجاد و تنظیم تقویم اعتدالی ایرانی به حداکثر دقت ممکن برای تطبیق تقویم قراردادی با تقویم طبیعی دست یافته شد و امروزه نیز این تقویم همچنان دقیق*ترین تقویم تاریخ بشر شناخته می*شود.

    تقویم*های متنوعی که در ایران باستان وجود داشته و هنوز نیز برخی اقوام از آن استفاده می*کنند، در انتخاب مبدأ سال و تعداد روزهای هر ماه خورشیدی با یکدیگر تفاوت*هایی دارند. بطور نمونه آغاز سال نو در تقویم خوارزمی با ششم فروردین*ماه گاهشماری ملی ایران، در تقویم کوهدشتی با چهاردهم فروردین*ماه، در تقویم سنگسری با پنجم اردیبهشت*ماه، در تقویم طبری/ تبری با دوم مردادماه، در تقویم دیلمی با هفدهم مردادماه، در تقویم میترایی با یکم دی*ماه، در تقویم پشتکوهی با ششم بهمن*ماه و در تقویم محلی نطنز و کاشان با یکم اسفندماه مطابق است. اما نکته مهم در این است که در همه این تقویم*ها نام ماه*ها و نام روزها به یک ترتیب و به گونه کم*و*بیش یکسانی ثبت شده است و در نتیجه، هر یک از آن تقویم*ها برای برگزاری جشن*ها و آیین*های سالیانه، در مقایسه با تقویم*های دیگر، زمان*های مختلفی را بدست می*دهند. بطور نمونه جشن تیرگان (سیزدهم تیرماه) با تقویم سغدی و خوارزمی در هجدهم تیرماه شهریاری، با تقویم طبری در سیزدهم آبان*ماه و با تقویم دَیلمی در بیست*وهفتم آبان*ماه برگزار شده است و می*شود. اما برای همه آنان این روز مطابق با تیـر روز از تیـرمـاه است. از سوی دیگر، همانطور که گفته شد، تقویم*ها در ترتیب نام ماه*ها و روزها با یکدیگر شاهت دارند و این نام*ها در بین آنها متداول است.

    اگر امروزه استفاده از نام روزها در تقویم ایرانی متداول نمی*باشد، این به آن معنا نیست که این نام*ها نمی*تواند در این تقویم وجود داشته باشد؛ بلکه استفاده از آن به دلیل رسمیت نداشتن و نبود کاربرد عمومی، مهجور مانده و از آن غفلت شده است. به عبارت دیگر نام* روز*های ماه را می*توان در همه تقویم*های ایرانی بکار گرفت؛ همانگونه که پیشینیان ما نیز چنین کرده*اند. در تقویم*های ایرانی، «هرمزدروز» نام روز نخست ماه، «بهمن*روز» نام روز دوم ماه، «شـهریـور*روز» نام روز سوم ماه و … است و این ویژگی منحصر به تقویم خاصی نیست. در واقع نام روزها، جانشین شماره روزها شده و می*توان آنرا به هر تقویمی که از آن استفاده می*کنیم، تعمیم داد.

    با توجه به نکات بالا و نیز اینکه گاهشماری ایرانی (هجری خورشیدی امروزی)، ادامه تکامل*یافته تقویم جلالی، تقویم باستانی شهریاری ایرانی و منسوب به شخص زرتشت و در عین*حال تقویم رایج و پذیرفته *شده کشور، و نیز دقیق*ترین تقویم شناخته شده تاریخ بشری است؛ هر یک از جشن*های سالیانه، دقیقاً برابر با شماره همان روز در تقویم ایرانی است و برگزاری مراسم سالیانه با استفاده از تقویم*های محلی و از جمله کتابچه نوظهور برخی از زرتشتیان موسوم به «سالنمای دینی زرتشتیان»، که با دخل و تصرف در گاهشماری ایرانی بوجود آمده است، بـرای کاربردی در گستره ملی، به چند دلیل اشتباه است.

    نخست اینکه زمان برگزاری جشن*های سالیانه به روایت متون کهن، تنها با تقویم هجری خورشیدی سازگاری داشته و با تقویم نوساخته یاد شده بالا هماهنگی ندارند. بطور نمونه هنگام برگزاری جشن سـده در منابع قدیم، روز دهـم بهمن برابر با آبان*روز از بهمن*ماه و در فاصله چهل روزه از یلدا آمده که دقیقاً مطابق با تقویم هجری خورشیدی است در حالی*که در آن تقـویم به اشتباه برابر با مـهرروز از بهمن*ماه شده است.

    دوم اینکه همه اقوام محلی و ایرانی*تباران کشورهای همسایه، با وجود تقویم محلی، مراسم ملی را طبق تقویم شهریاری نیز برگزار می*کنند و عجیب است که ما مراسم ملی را به تقویمی محلی انطباق دهیم.

    سوم اینکه برگزاری مراسم در زمان*های گوناگون موجب آسیب به همبستگی و وفاق عمومی می*شود. به یاد داشته باشیم که همه کشورها و اقـوام دنـیا بـا وجـود تـقویم*های گوناگـون محـلی (بطور مثال چندین گونه از تقـویم میلادی در کشورهای مختلف وجود دارد)، مراسم عمومی را بـرای پـاسداشت همبستگی مـردم، تنها از یک تقـویم استخراج می*کنند.

    چهارم اینکه با اینکار زمان مراسم سالیانه را از هنگام طبیعی آن خارج می*کنیم. بطور نمونه، برگزاری اشتباه جشن شب چله یا یلدا در بیست *و *چهارم آذرماه که بهیچوجه با واقعه طبیعی آن که ****** زمستانی و زایش خورشید باشد، ارتباطی ندارد. این شیوه در ناسازگاری کامل با خواست ایرانیان باستان و معاصر است.

    پنجم اینکه دستاورد درخشان پیشینیان خود را که هزاران سال برای تطبیق تقویم قراردادی با تقویم طبیعی کوشش و ممارست به خرج داده*اند را نادیده می*گیریم و از جایگاه ایران به عنوان خاستگاه دقیق*ترین تقویم جهان، می*کاهیم.

    کتابچه*ای که در سال*های اخیر بدون نام و یا به نام «سالنمای دینی زرتشتیان» با اقتباس و تلفیقی ناهمگون از تقویم*های یزدگردی کهن و نو، اوستایی، گاهَنباری، جلالی، کُردی و شهریاری/ خورشیدی هجری؛ و نیز افزودن بعضی عناصر نوظهور (مانند مبدأ گاهشماری و مبدأ شبانروز) و دخل و تصرف در نظام کبیسه*گیری، بوجود آمده، تقویمی نوساخته بوده و در شکل فعلی آن، دارای سابقه تاریخی نمی*باشد. این تقویم در اصل (که گونه*ای از تقویم یزدگردی بهیزکی بوده)، دارای ۱۲ ماه ۳۰ روزه و ۵ روز اضافه در پایان آبان*ماه (و گاه اسفندماه) بوده است و نظام کبیسه*گیری آن یک ماه در هر ۱۲۰ سال (و گاه ۱۱۶ سال) می*باشد. یعنی روز نوروز و در نتیجه همه ایام سال تا یک ماه از جای حقیقی آن جابجا می*شوند. در گونه دیگری از این تقویم (یزدگردی پَـرسی)، نظام کبیسه*گیری وجود ندارد و روز نوروز و دیگر روزها و مناسبت*های سالیانه در تمام ایام سال جابجا می*شوند. به فرض وجود سابقه تاریخی و اصالت در این تقویم، حداکثر توانایی آن، یک تقویم ساده و ابتدایی محلی برای کسانی است که آگاهی اندکی از دانش نجومی و گاهشماری دارند تا بتوانند ایام سال را به سادگی (اما با اشتباه) تخمین بزنند.

    اشتباه برخی از دوستداران آیین*های ایرانی، از اعتماد بیش از اندازه به این تقویم سرچشمه گرفته و تصور اینکه تغییراتی در گاهشماری ایرانی به وجود آمده است، پنداری نادرست و ناشی از آگاهی کمتر از نظام*های استخراج تقویم و سالشماری بوده است. در سال*های اخیر هیچگونه «تغییری» در گاهشماری اعتدالی ایرانی بوجود نیامده و هنوز دانش بشری امکان ایجاد تغییر یا اصلاحی در ساختار بسیار دقیق و منطقی آنرا بدست نیاورده است.

    البته شناخت و شناساندن همه دستاوردهای کهن ایرانیان و از جمله تقویم*های محلی، و حتی انتشار آنها، کاری شایسته و برای پاسداشت آیین نیاکان و تحلیل*هایی در تاریخ و به ویژه در تاریخ، علم ضروری است؛ اما بکار*گیری آنها در روزگار فعلی و با وجود تقویمی بسیار دقیق*تر، موجب پریشانی و آشفتگی در قراردادهای آیینی ایرانیان می*شود. فراموش نکنیم که تقویم نیز همچون ساعت و همه دیگر ابزارهای اندازه*گیری و سنجش، یک «قرارداد» است و همانگونه که استفاده از ساعتی با سازوکار اندازه*گیری متفاوت از معمول می*تواند نظم و سامان جامعه را مختل سازد، تقویم نیز به همانگونه یک قرارداد اجتماعی است و آشفتگی در آن، آشفتگی جامعه را پدید می*آورد.

    در پایان توجه خوانندگان را به گفتاری که همواره از شادروان استاد احمد بیرشک می*شنیدم، جلب می**کنم که تقویم شهریاری ایرانی/ جلالی/ خورشیدی هجری، حیثیت و آبروی علمی ما در جهان است؛ مباد که به خود حق بدهیم تا به دلخواهی و نا*آگاهی در آن نو*آوری کنیم و به اعتبارش صدمه بزنیم. همچنین گفتاری از آقای رضا عبدالهی (تاریخِ تاریخ در ایران، ص ۳۱۶) که به درستی آورده*اند: با آنکه گاهشماری جلالی بی*تردید دقیق*ترین گاهشماری است که تا به امروز بشر به آن دست یافته است و قانون برقراری کبیسه*های آن هوشمندانه*ترین شیوه*ای است که تا به حال در گاهشماری*های عالم بکار گرفته شده است، منجمان درباری قرن دهم به بعد، یا به دلیل عدم درک آن و یا به خاطر باز نگاهداشتن دکان کبیسه*یابی و کبیسه*فروشی و استخراج تقویم، تعمداً همچون کاهنان رومی … تنها به اعلام سال*های کبیسه و عادی گاهشماری جلالی، آنهم به صورت دلبخواه اقدام می*کردند.

    باشد تا با شناخت و دریافتن جایگاه بلند تقویم شهریاری/ خورشیدی هجری ایران، در پاسداشت و گسترش یکی از بزرگترین دستاوردهای نیاکان خود که هنوز رقیبی در جهان ندارد، کوشا باشیم، به آن مهر بورزیم و بدان افتخار کنیم.

    این مقاله بخشی از کتاب «راهنمای زمان جشن*ها و گردهمایی*های ملی ایران باستان» (تهران، ۱۳۸۳) نوشته همین مؤلف است که یکبار نیز با تفاوت*هایی در روزنامه شرق منتشر شده است.
    ما صبر کردیم واسه فردایی بهتر
    ما صبر کردیم ولی فردا نمیشه...

    یه روزی توی تاریخ مینویسن
    یه جا این نسل مفقود الاثر شد...

  8. #607
    مدیر انجمن
    pink girl آواتار ها
    آیدا
    عضویت: ۱۳۸۸/۱۰/۱۰
    محل سکونت
    امریکا
    نوشته ها
    1,897
    نوشته های وبلاگ
    69
    میزان امتیاز
    512
    پسند شده
    16899
    پسند کرده
    2486

    ویترین مدال ها

    Re: روز عشق(روز سپندار مذگان)

    میز روزعشق پارسال من


    ]
    پاستای کانلونی


    برای این پاستا از پاستای کانلونی استفاده می کنیم .اول پاستا را آبکش کرده واگر طولش برای قالب بلند بود به اندازه قالب برش می زنیم .بعد زیر قالب قالب را کاغذ آلمینیوم انداخته بطوری که کمی از قالب بلندتر باشه.بعد پاستاها را پر از مواد لازانیامی کنیم وداخل قالب وکنارهم کنارهم می چینیم و در فاصله بین و بالاشو پنیر پیتزا می ریزیم .سپس داخل فر گذشته تا بپزد .بعداز پخت از قسمت بلند آلمینیوم گرفته و آروم پاستا را داخل ظرف مورد نظر می زاریم .
    دلمه کلم به شکل گل رز

    دلمه کلم: برای دلمه دم کلم سفید به صورت گرد در آوردم و درسته داخل قابلمه آبجوش گذاشته برگهای انتها را برگ برگ برداشتم و داخلش را مواد پیچیدم وسط کلم را هم پر پر باز کردم ولی از هم جدا نکردم تا به شکل گل باشه . گل کلم را وسط دیس گذاشتم و روش را با دلمه آماده چیندم

    کیک برانی با تزین پاستیل رشته ی

    lژله دو رنگ با تزین پاستیل

    سالاد با تزیین گل رز

    *samir*, بهار 68 و پرنسس.م این نوشته را پسندیده.

  9. #608

    Re: مسابقه آشپزی بهمن ماه ღ شام عاشقانه ღ

    سعادتی که هیچ کس نمی تواند از شما بگیرد ،
    سعادتی است که کسی به شما نبخشیده باشد...

صفحه 76 از 107 نخستنخست ... 667374757677787986 ... آخرینآخرین
  • مجوز های ارسال و ویرایش

    • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
    • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
    • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
    • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
    •  

    محاسبه ي شاخص توده ي بدني

    وزن به کيلـو گـرم
    قد به سانتي متر

    شاخص توده ي بدني
    بازه ي وزني مناسب شما