نظر سنجی 76 امین مسابقه عکاسی مکمل
Like Tree1Likes
  • 1 Post By سعيده

موضوع: آموزش رفتار سازگارانه در كودكان

نمایش نتایج: از 1 به 3 از 3
  1. #1
    مدیر بازنشسته

    عضویت: ۱۳۸۸/۰۴/۲۸
    نوشته ها
    449
    میزان امتیاز
    1
    پسند شده
    134
    پسند کرده
    0

    آموزش رفتار سازگارانه در كودكان

    وقتى والدين بيمار مى شوند

    وقايع طبيعى ممكن است مستقيما كودكان را دچار آسيب ننمايد ولى موجب آسيب ديدگى و بيمارى جسمى يا روانى در والدين گردد و به اين وسيله بر والدين و كودكان آثار منفى بر جاى گذارد. بيمارى جسمى و روانى والدين مى تواند اعتماد به نفس فرزندان را كاهش و خطر مشكلات انطباقى، خلقى و رفتارى را در آنان افزايش دهد. البته تحقيقات حاكى از آن است كه در بسيارى موارد، فرزندان از بيمارى والدين دچار مشكل نشده و از عملكرد مناسبى برخوردار بوده اند. اين امر نشان مى دهد كه در تاثيرگذارى بيمارى والدين بر فرزندان علاوه بر عوامل خطرساز، ميزان برخوردارى كودكان و نوجوانان از توانايى هاى سازگارانه نيز اهميت دارد.

    بيمارى والدين مى تواند خانواده را در بسيارى جنبه ها دچار مشكل نمايد:
    ۱
    ـ عملكرد والدين را مختل كند.
    ۲
    ـ والدين را دچار افسردگى و يا اضطراب نمايد و باعث اختلال مضاعف در عملكرد آنان گردد.
    ۳
    ـ روى والد سالم نيز تاثير گذارد و در ارتباط همسران مشكل ايجاد كند.
    ۴
    ـ ارتباط والد ـ فرزند را بر هم زند.
    ۵
    ـ براى فرزندان محيط پرتنشى را ايجاد كند.
    ۶
    ـ عملكرد كلى خانواده را كه براى حفظ سلامت اعضا ضرورى است، مختل نمايد.

    فرزندان والدين بيمار ممكن است با مسايل زير روبه رو شوند:
    ۱
    ـ كشمكش هاى والد بيمار با بيمارى و درمان
    ۲
    ـ منزوى شدن والد بيمار
    ۳
    ـ وقايع ناگهانى و غيرقابل توضيح مانند بسترى شدن، بحث و جدل، خودكشى و غيره
    ۴
    ـ نگرانى والدين در مورد اثرگذارى بيماريشان بر فرزندان
    ۵
    ـ جدايى عاطفى و سوءتفاهم
    ۶
    ـ عدم هماهنگى بين نيازهاى والدين و فرزندان (حتى وقتى در مسير تطابق با بيمارى تلاش مى كنند.)
    ۷
    ـ احساس ترس و گيجى و اين كه خود را مسوول بيمارى و رنج والدين بدانند.
    سن، جنس و سطح تكامل شناختى و هيجانى كودكان از عواملى است كه در نحوه پاسخ آنان به بيمارى والدين اثر دارد. كودكان خردسال چون به والدين وابستگى دارند در مورد سلامتى خود و خانواده شان دچار نگرانى و ترس مى گردند و ممكن است فكر كنند اشتباهى انجام داده اند كه باعث بيمارى والدين شده است.
    كودكان بزرگ تر در مورد بيمارى والدين سوال مى نمايند ولى احساساتشان مانع درك كامل اطلاعات دريافتى مى گردد.
    نوجوانان بيشتر احتمال دارد كه با عصبانيت و رفتارهاى برون ريزانه واكنش نشان دهند، شايد به اين علت كه آنان تمايل ندارند به والدين وابسته باشند ولى نيازهاى عملى و عاطفى والد بيمار آنها را اجبارا درگير خانواده مى نمايد. بسترى شدن هاى غيرقابل پيش بينى والدين براى فرزندان كوچكتر و غمگين بودن والدين براى فرزندان بزرگتر مى تواند مشكلاتى را ايجاد نمايد. فرزندانى كه با والد بيمار هم جنس هستند بيشتر تحت تاثير قرار مى گيرند و در كل پسرها نسبت به فشارهاى روانى ـ اجتماعى مستعدتر هستند.
    آنچه سبب اختلالات رفتارهاى هيجانى در فرزندان مى شود نه نوع بيمارى والدين بلكه چگونگى مراقبت والدين از فرزندان و نوع تعاملاتى است كه در خانواده جريان دارد. گرچه بيمارى والدين مى تواند انواع مختلفى از تعاملات رفتارى را ايجاد نمايد ولى بعضى از پدرومادرها كماكان ارتباط گرمى را با فرزندان خود حفظ مى نمايند. هر چه شدت و طول بيمارى والدين بيشتر و پيش آگهى آن ضعيف تر باشد، احتمال بروز اختلال در فرزندان بيشتر است. اگر والدين رو به مرگ باشند فرزندان مشكلات بيشترى را تجربه مى كنند. درك والد از بيمارى خود، فشار روانى كه تجربه مى كند و ميزان تطابق روانى كه با وضعيت موجود دارد، از عوامل مهمى هستند كه در ميزان كلى سازگارى اعضاى خانواده اثر مى گذارند.

    شيوه هاى سازگارى خانواده براى تطابق بهتر فرزندان با بيمارى والدين
    ۱
    ـ انعطاف پذيرى اعضا
    ۲
    ـ وجود همبستگى و حمايت متقابل بين اعضا
    ۳
    ـ وجود تعاملات مثبت با والد سالم
    ۴
    ـ كمك به فرزندان براى درك بهتر بيمارى
    ۵
    ـ كمك به فرزندان تا بتوانند احساسات خود را بيان نمايند.
    ۶
    ـ امكان صحبت باز و روشن ميان اعضاى خانواده در مورد بيمارى، نحوه اداره آن و اثرى كه بر خانواده دارد.
    ۷
    ـ سهيم كردن ديگر اعضاى خانواده در اطلاعاتى كه هر عضو از بيمارى دارد.

    ويژگى فرزندانى كه بهترين تطابق را با بيمارى والدين داشته اند
    ۱
    ـ پيوندهاى قوى اجتماعى و مشغوليت هاى زياد كارى يا تحصيلى در خارج از منزل داشته اند.
    ۲
    ـ مى دانسته اند كه مسوول بيمارى والدين نيستند.
    ۳
    ـ وابستگى بيمار گونه به والدين نداشته اند.
    ۴
    ـ اين احساس را داشته اند كه آزادانه زندگى خود را به رغم بيمارى والدين ادامه دهند.

    سلامت جسمانى، هوش بالا، سهل مزاجى، ارتباط خوب بين فردى (خصوصا با والدين)، اعتماد به نفس بالا، احساس تسلط بر محيط، مشغوليت هاى خارج منزل، وضعيت هاى اجتماعى ـ اقتصادى بالا (چون از منابع اجتماعى بيشترى بهره مند هستند)، درك صحيح از ناتوانى پدر يا مادر بيمار و درك عدم ارتباط خود با بيمار شدن والدين در شمار عواملى هستند كه انعطاف پذيرى فرزندان را افزايش داده و از صدمه پذيرى آنان مى كاهد.

    مداخله موارد زير موثر است
    ۱
    ـ آموزش خانواده در مورد بيمارى و تبعات آن
    ۲
    ـ ارزيابى ميزان تطابق اعضاى خانواده با بيمارى
    ۳
    ـ حمايت از اين فرصت كه اعضاى خانواده بتوانند در جمع خود راجع به بيمارى صحبت نمايند.
    ۴ـ حمايت از اين جريان كه درك كاملى از بيمارى در خانواده وجود داشته باشد.
    ayd این نوشته را پسندیده.
    زندگی کتابی است پر ماجرا ، هیچگاه آن را به خاطر یک ورقش دور نینداز

  2. #2
    عضو خانواده بزرگ مامی سایت

    عضویت: ۱۳۹۳/۰۵/۰۱
    نوشته ها
    2
    میزان امتیاز
    1
    پسند شده
    0
    پسند کرده
    0
    مشاور تخصصی واسه بچه های 12-13 سال تو تهران سراغ دارید؟

  3. #3
    عضو خانواده بزرگ مامی سایت

    عضویت: ۱۳۹۰/۰۵/۱۱
    نوشته ها
    25
    میزان امتیاز
    1
    پسند شده
    10
    پسند کرده
    3
    سلام به مامانای گل
    من یه پسر 6 اله دارم که کلاس اوله
    برای مدرسه رفتن خوبه ولی هر بار که می خوایم بیرون بریم خیلی اذیت می کنه و همش میگه من نمیام من میخوام خونه بمونم و با اسباب بازیام بازی کنم هرچند که وقتی بیرون میاد بهش خوش میگذره و بازی میکنه
    این رفتارش دیگه خیلی اذیت مون میکنه هم باعث شده برای بیرون رفتن ساده الکی اعصابمون خرد بشه و هم می ترسم این رفتار باهاش بزرگ بشه
    به نظرتون باید چی کار کنم

  • مجوز های ارسال و ویرایش

    • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
    • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
    • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
    • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
    •  

    محاسبه ي شاخص توده ي بدني

    وزن به کيلـو گـرم
    قد به سانتي متر

    شاخص توده ي بدني
    بازه ي وزني مناسب شما