بالَنگ (بادرنگ، بالنگو، بالنجو) Citrus medica cedrata میوه*ای خوراکی از تیرهٔ مرکبات (Rutaceae) است. از آن در مرباسازی استفاده می*شود.


بالنگ در کتب طب سنتی با نام«اترج کبیر» آمده*است. میوه آنرا به فارسی بالنگ گویند و از نظر گیاه شناسی زیرگونه ای از بادرنگ است. این درختچه دارای میوه*هایی است که گاهی به وزن یک کیلو گرم نیز می*رسد. نوع دیگری از بالنگ را به فارسی «بادرنگ» می*نامند و در کتب طب سنتی با نامهای بادرنج، باذرنج و اترج صغیر آمده*است.

بالنگ درختچه*ای است به شکل غیر منظم، برگ آن با کمی اختلاف شبیه سایر مرکبات ولی میوه آن به کلی متفاوت و نوع کبیر آن در ابعاد یک خربزه کوچک است. شکل آن دراز از یک طرف متصل به شاخه کمی پهن و از طرف دیگر به نوک بارکی ختم می*شود. پوست آن به رنگ زرد طلایی خیلی ضخیم، موج دار و دارای برآمدگی*هایی مانند تاول درشت است. قسمت عمده میوه را با پوست زرد و گوشت سفید داخل پوست را گرفته و تقریباً جای برای گوشت ترش غیر خوراکی وسط آن باقی نگذارده*است. گل آن سفید می*باشد. بالنگ دارای پوست زرد رنگ طلایی، با بوی معطر، به خصوص نوع کوچک آن که پوستش صاف است، معطرتر است. قسمت گوشتی سفید متصل به پوست خارجی آن ضخیم و کمی شیرین و قسمت گوشت وسط آن که در میان پرده*های ضخیم طولانی واقع شده*است، دارای الیاف و غلاف*های پر از مایعی است که در بعضی انواع شیرین و در برخی ترش می*باشد. تخم*های آن که در قسمت گوشتی آن واقع است کمی دراز و در غلاف سفیدی واقع و مغز، سفید و کمی تلخ است. از نظر طبیعت طبق نظر حکمای طب سنتی پوست زرد آن کمی گرم و خشک است و شحم آن یا به عبارت دیگر قسمت گوشت سفید داخلی متصل به پوست زرد آن در ارقامی که این قسمت شیرین است از نظر طبیعت سرد و تر و خشک و برگ و شکوفه آن گرم وخشک است. از نظر خواص معتقدند که پوست زرد آن برا ی تقویت قلب و دماغ و کبد، سرد و معده احشای داخل شکم مفید است و برای تحلیل بادها و نفخ و کمک به هضم غذا مؤثر می*باشد. بخصوص مربای آن با عسل؛ البته با خوردن مربای آن اسراف نباید شود زیرا هضم آن مشکل می*شود. دم کرده پوست زرد خشک شده آن مسکن قی صفراوی و جویدن آن خوشبو کننده دهان است. اگر پوست و گوشت سفید خشک شده آن را درلابه لای لباسها بگذارند مانع بید زدن می*شوند




بالنگ از میوه هایی است که فصل برداشت آن از شهریورماه شروع می شود و تا بهمن ادامه دارد. جهرم از مراکز پرورش این میوه است و باغ های بزرگ بالنگ در این شهر یافت می شوند. پوست این میوه به رنگ زرد طلایی خیلی ضخیم، موج دار و دارای برآمدگی هایی مانند تاول درشت است. قسمت عمده میوه را پوست زرد و گوشت سفید داخل آن تشکیل می دهد و تقریبا جایی برای قسمت ترش وسط آن باقی نگذاشته است. اغلب خانواده های ایرانی این میوه را مربا می کنند.






بالنگ های من کمی نارس بودن و هنوز کاملا زرد نشده بودن
تلخی گرفتن بالنگ نارس کمی سخت تره ولی همچنان معطر و خوشمزه ست

بالنگ رو خوب بشورین و برش بزنین.
قسمت وسط اون رو خارج کنین.
(اگه عاشق گریپ فروت هستین میتونین وسطش رو بخورین و خوشتون خواهد امد)
میتونین آب قسمت وسطش رو بگیرین و مثل آبلیمو برای مزه دار کردن مرغ و ماهی و.. به کار ببرین.

با کمک چاقویی تیز قسمت زرد رنگ پوستش رو بکنین.
دقت کنین خیلی در این کار زیاده روی نکنین و خیلی نازک پوست بگیرین تا کمی ازش بمونه و مرباتون رو خوش عطر کنه



حالا این نیمه های بالنگ خوشگل و معطر اماده ن تا باهاشون مربا درست کنین


خشک کردن بالنگ:

بالنگ خشک که معمولا تو عطاری ها به چشم میخوره رو میتونین خیییلی راحت توی منزل تهیه کنین.
هم به صرفه تره و هم از تمیز و بهداشتی بودنش مطمئن خواهید بود

کافیه بالنگ آماده شده به روش توضیح داده شده رو بذارین تا خشک بشه
خیلی زود خشک میشه
من جلوی بخاری میذارم
در کل خیلی میوه ی مظلومی هست
همه ش هوا هست
حتی پر اب هم نیست بیچاره



این بالنگ خشک شده رو میتونین داخل کابینت نگهداری کنین و هر موقعی از سال که هوس مربای بالنگ کردین اول بخیسونین تا به صورت بالنگ تازه در بیاد و بعد باهاش مربا درست کنین.